Επίσημη υποψηφιότητα του Κυριάκου Πιερρακάκη για την προεδρία του Eurogroup

Επίσημη είναι πλέον η υποψηφιότητα του Κυριάκου Πιερρακάκη για την προεδρία του Eurogroup, ανοίγοντας τον δρόμο για μια αναμέτρηση Ελλάδας – Βελγίου για την ηγεσία ενός από τα σημαντικότερα όργανα οικονομικών αποφάσεων στην Ευρώπη.

Ο Πιερρακάκης και ο Βενσάν φαν Πετέγκεν, οι οποίοι ανήκουν αμφότεροι στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, διεκδικούν τον ρόλο του προέδρου που συντονίζει τις μηνιαίες συνεδριάσεις των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης. Η διαδικασία έχει ιδιαίτερο πολιτικό και συμβολικό βάρος, καθώς — όπως σημείωνε νωρίτερα και το Bloomberg — η ελληνική οικονομία έχει ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα, παρουσιάζει ρυθμούς ανάπτυξης υψηλότερους από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες και ανήκει στα λίγα κράτη-μέλη με δημοσιονομικά πλεονάσματα.

Στις αρχές Νοεμβρίου, ο Πιερρακάκης είχε δηλώσει στο Bloomberg Television ότι μια κορυφαία θέση στην ΕΕ για έναν Έλληνα θα αποτελούσε «σύμβολο της επιτυχίας της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια».

Η πορεία και το προφίλ του υποψηφίου
Παρότι βρίσκεται στην ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών για περίπου οκτώ μήνες, ο Πιερρακάκης — λίγο πάνω από 40 ετών — έχει ήδη αποσπάσει θετικά σχόλια από τους Ευρωπαίους ομολόγους του.
Πριν αναλάβει την οικονομική πολιτική της χώρας, είχε διατελέσει υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης από το 2019 έως το 2023, οδηγώντας την εκτεταμένη ψηφιοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών. Μετά, στη θέση του υπουργού Παιδείας, επέβλεψε τη θέσπιση του νέου πλαισίου που επιτρέπει τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα.

Η διαδικασία εκλογής
Οι υπουργοί Οικονομικών των 20 χωρών της ευρωζώνης θα εκλέξουν τον νέο πρόεδρο του Eurogroup στις 11 Δεκεμβρίου, κατά την επόμενη μηνιαία συνεδρίαση στις Βρυξέλλες. Κάθε κράτος διαθέτει ίση ψήφο, ανεξαρτήτως μεγέθους, ενώ το γραφείο του Πιερρακάκη δεν σχολίασε περαιτέρω τα σχέδιά του.

Ο ρόλος του προέδρου
Ο επιτυχών υποψήφιος θα εκπροσωπεί το Eurogroup σε διεθνή οικονομικά φόρα όπως η Ομάδα των Επτά (G7), καθώς και σε συνεδριάσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Παράλληλα, θα έχει κεντρικό ρόλο στον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών της ευρωζώνης.