Στην αρχαία Ελλάδα για να γίνει θρύλος ένας Ολυμπιονίκης έπρεπε να κερδίσει τέσσερις αγώνες

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν η σημαντικότερη αθλητική διοργάνωση στην αρχαία Ελλάδα, εντούτοις ένας Ολυμπιονίκης έπρεπε να διακριθεί σε άλλους τρεις αγώνες της αρχαιότητας, ώστε «να καταστεί επάξια θρύλος»

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Getty Museum οι Ολυμπιακοί ήταν μέρος των Πανελλήνιων Αγώνων, που αποτελούνταν από τέσσερις συνολικά διοργανώσεις, με τις τρεις να καθιερώνονται περίπου από τον 6ο με 5ο αιώνα π.Χ. κι έπειτα.

Αρχικά, υπήρχαν οι αγώνες της Νεμέας που ξεκίνησαν το 573 π.Χ. και σταμάτησαν μετά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, γιατί η πόλη καταστράφηκε. Ωστόσο, αναβίωσαν το 340-330 π.Χ. και διεξάγονταν κάθε δύο χρόνια μέχρι το 271 π.Χ., όταν μεταφέρθηκαν από τη Νεμέα στο Άργος.

Αποτελούσαν μέρος μιας θρησκευτικής γιορτής που γινόταν προς τιμήν του Δία, ενώ περιλάμβαναν αγώνες δρόμου, βαρέων βαρών, καθώς και μουσικούς και ποιητικούς διαγωνισμούς.

Έπειτα, ακολουθούσαν οι Πυθικοί Αγώνες που διεξάγονταν στους Δελφούς, ένα μέρος διάσημο για το μαντείο του. Οι πρώτοι Πυθικοί διοργανώθηκαν το 586 π.Χ. και έκτοτε, περίπου κάθε τέσσερα χρόνια, όπως ακριβώς και οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Όπως όλοι οι Πανελλήνιοι Αγώνες, οι Πυθικοί ήταν συνυφασμένοι με θρησκευτικές τελετές.


Οι θεατές μπορούσαν να συμμετέχουν σε εορταστικές πομπές και να προσφέρουν θυσίες στον θεό. Στους πρώτους αγώνες, τα έπαθλα ήταν λάφυρα από τον πόλεμο, αλλά από το 582 π.Χ., οι νικητές στεφανώνονταν με δάφνινο στεφάνι.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας The Collector οι τέταρτοι Πανελλήνιοι Αγώνες ήταν τα Ίσθμια που διεξάγονταν στο ναό του Ποσειδώνα κοντά στην πόλη της Κορίνθου. Η Κόρινθος ήταν μια σημαντική τοποθεσία στην αρχαιότητα και λόγω της στρατηγικής της θέσης, ήταν εύκολα προσβάσιμη στους αρχαίους Έλληνες από όλο τον μεσογειακό κόσμο.

Αν ένας Ολυμπιονίκης κατάφερνε να διακριθεί και στους τέσσερις αυτούς Αγώνες, έγραφε το όνομά του στην Ιστορία, όπως Θεαγένης της Θάσου μια από τις κορυφαίες αθλητικές μορφές του αρχαίου κόσμου.