Γυναικοκτονία – Δάφνη: Είχε βάλει την τηλεφωνήτρια του 100 να ακούει τις κραυγές

Να μην διστάζουν να σηκώσουν το τηλέφωνο και να καταγγέλλουν περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας προέτρεψε τον κόσμο, η γυναίκα που είχε προβλέψει τη γυναικοκτονία στη Δάφνη. 

Η Σύλβια Μουρούτη, η οποία κατήγγειλε τους αστυνομικούς που αγνόησαν την καταγγελία της, περιέγραψε στο kontra 24 όσα έγιναν το βράδυ της 11ης Ιουλίου, δηλαδή 19 ημέρες πριν τη συζυγοκτονία. 

«Έχω καθίσει με τον σύζυγο για να φάμε και βλέπαμε μία σειρά. Άκουσα έναν θόρυβο, σαν γδούπο από έπιπλα και διάφορα πράγματα. Άκουσα την σύζυγο που καλούσε σε βοήθεια. Θεώρησα ότι έπρεπε να πράξω κάτι και κάλεσα το 100. Έκανα την καταγγελία. Επειδή θεωρούσα ότι ακούγονται πάρα πολύ, ζήτησα στην τηλεφωνήτρια “ακούστε, ακούστε, πρέπει να την ακούτε”. Εκείνη την ώρα επειδή γινόταν πολύ φασαρία, βρήκα την διαχειρίστρια στην πόρτα. Μου είπε να χτυπήσουμε και της είπα ότι έχω καλέσει την αστυνομία και καλό είναι να μην κάνουμε κάτι», περιέγραψε. 

Στη συνέχεια συμπλήρωσε: «Είχα βγει στο μπαλκόνι και περίμενα γιατί τα δικά μου στοιχεία είχα δώσει για να έχουν πρόσβαση στην πολυκατοικία. Είδα οτι το περιπολικό ήρθε σε 25 λεπτά. Είδα να ανοίγουν τα παράθυρα, μπήκα μέσα για να τους ανοίξω, δεν χτύπησε κανείς. Ζήτησα από τον σύζυγο να βγει στο μπαλκόνι, αλλά περιπολικό δεν είδε. Μου είπε ότι μπορεί να κάνουν κύκλο για να βρουν πάρκινγκ. Είπα να περιμένουμε στο μπαλκόνι για να δούμε τι θα γίνει. Μείναμε για αρκετό διάστημα, αλλά περιπολικό δεν ξαναήρθε».

Σε ερώτηση για τον καθ’ ομολογία συζυγοκτόνο της 31χρονης, η Σύβλια Μουρούτη απάντησε: «Όταν τον συναντούσαμε έξω από το σπίτι δεν είχε καμία σχέση με τον άνθρωπο μέσα στο σπίτι. Τις ελάχιστες φορές που είχαμε συναντηθεί, ήταν χαμογελαστός και ευδιάθετος», ενώ τέλος η κ. Μουρούτη, ζήτησε από τον κόσμο να μην διστάζει να σηκώνει το τηλέφωνο και να καταγγέλλει περιστατικά: «Όταν κάποιος καλεί σε βοήθεια, να μην φοβάται ο κόσμος να σηκώσει ένα τηλέφωνο. Να καλέσουν την Άμεση Δράση γιατί το ίδιο πράγμα μπορεί να συμβεί και σε εμάς. Να ζητάμε βοήθεια και να μην την λαμβάνουμε. Να μην παρακολουθούμε απλά και αδιάφορα, λέγοντας οτι είναι κάτι συνηθισμένο».