Παπαβασιλάκης: «Ο Πάτος του Πάτου»

Η ανάρτηση:

Ο Πάτος του Πάτου.
Στην «ανθρώπινη» συμπεριφορά υπάρχουν κλίμακες .
Υπάρχει η ρυπαρότητα, η χυδαιότητα , η προστυχιά . Υπάρχουν η αλητεία , η σήψη , τα σκουλίκια .
Υπάρχουν ο βούρκος κ τα περιττώματα .
Μπορεί να υπάρχει κάτι που να σέρνεται πιο κάτω από αυτά ;
Πιο κάτω και από τον απόπατο ;
Ναι υπάρχει , και εκει κινείται στο φυσικό του χώρο ,ένας γυμνοσάλιαγκας , κομπογιαννίτης «οραματιστής» ,που έρπει κάτω από το έσχατο σημείο της κόπρου .
Εκεί που ο εμετός του ταΐζει με αυταρέσκεια το ύφος του κοινωνικού κατιμά που πιστεύει πως έχει για ακροατήριο ,και τρέφεται με το «ηθος» της λέπρας των ονειρώξεων και των «προφητικών» του ονείρων .
Πρόκειται για εκείνο τον πάτο του πάτου , που συναντιέται η δυσωδία του με το λίπος του χοίρου, παριστάνοντας τον τιμητή των πάντων – κληρονομικώ δικαίω- , παριστάνοντας τον άνθρωπο , όντας εξ ορισμού φασίστας .

ΥΓ 1. Η υγιής διαφωνία είναι ένδειξη πολιτισμού κ προόδου

ΥΓ 2 . Τις αναρτήσεις μου – ούσες απόψεις μου – δεν τις κατεβάζω ποτέ.