Σωτήρης Τσιόδρας: Για δεν έγινε ακαδημαϊκός - Το παρασκήνιο του όχι

Όπως είναι ήδη γνωστό, ο Σωτήρης Τσιόδρας, ο άνθρωπος που έγινε συνώνυμος με την μάχη κατά του κορωνοϊού στην Ελλάδα, πρόσφατα προτάθηκε από τον Κώστα Συνολάκη να γίνει μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ωστόσο, η υποψηφιότητά του «πάγωσε».

Τους λόγους για τους οποίους φαίνεται ότι ο ίδιος ο Σ. Τσιόδρας δεν κινήθηκε για την υποψηφιότητά του αναλύει στη HuffPost ο δημοσιογράφος Γιώργος Κιούσης, ο οποίος σημειώνει χαρακτηριστικά ότι «ο ιδιαίτερα χαμηλών τόνων καθηγητής επέλεξε να μην ανταποκριθεί στην πρόσκληση. Φέρεται μάλιστα να επικαλέστηκε τον φόρτο εργασίας εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού που βρίσκεται σε εξέλιξη και στο ότι δεν θα ήθελε να θεωρηθεί ότι εξαργυρώνει τρόπον τινά τη δημοφιλία του μέσω μιας θέσης στην Ακαδημία».

Παράλληλα, επισημαίνει ότι «όταν ανακοινώθηκαν οι τρεις υποψήφιοι- η Αντωνία Τριχοπούλου ομότιμη καθηγήτρια Ιατρικής και Πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Υγείας, ο Ιωάννης Ιωαννίδης, τακτικός καθηγητής Παθολογίας, Έρευνας, Πολιτικής Υγείας και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και διευθυντής του Κέντρου Έρευνας Πρόληψης του ίδιου Πανεπιστημίου και Γιάννης Τσελέντης, καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, επιδημιολόγος και ειδικός σε θέματα δημόσιας υγείας - ο Κώστας Συνολάκης καθηγητής Φυσικών Καταστροφών από την Πρώτη Τάξη πρότεινε επιπλέον ως υποψήφιο τον Σωτήρη Τσιόδρα».

Όπως εξηγεί, «βάσει κανονισμού ο κ. Τσιόδρας είχε περιθώριο μία εβδομάδα για να ανταποκριθεί στην πρόσκληση όμως, προτίμησε να αφήσει την προθεσμία να εκπνεύσει, χωρίς να απαντήσει επισήμως. Αντ′ αυτού είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Κώστα Συνολάκη και του εξέφρασε τους προβληματισμούς του. Πέραν του μη διαθέσιμου χρόνου και του χαρακτήρα του εκτιμάται σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας, ότι υποφώσκουν και άλλοι λόγοι που οδήγησαν στην αρνητική απάντηση του λοιμωξιολόγου».

Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι «ως βασικότερος λόγος θεωρείται το ότι θα βρισκόταν συνυποψήφιος με τον Ιωάννη Ιωαννίδη, με τον οποίο έχει πολύ διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της πανδημίας και ιδίως με το ζήτημα της θνησιμότητας του πληθυσμού και πολλοί εκτιμούσαν ότι η εκλογή του θα εξελισσόταν σε μια μάχη μεταξύ δύο εντελώς διαφορετικών χαρακτήρων με σχεδόν εκ διαμέτρου αντίθετη προσέγγιση στο ζήτημα της διαχείρισης των ευάλωτων ομάδων».